Premier communiqué de presse de notre A.S.B.L / Eerste persbericht van onze V.Z.W

facebook

Communiqué de presse ASBL SFE

Nous invitons le ministre des pensions, à bien prendre en compte le facteur humain concernant sa décision de réformer le régime spécial du personnel roulant de la SNCB.

Nous n’imaginons pas que la sécurité ferroviaire ne soit pas sa priorité, que tendre vers le 0 accident passe avant le facteur économique.

Le fait de tenir compte d’une certaine pénibilité n’est pas suffisant concernant ce personnel sur qui repose une grande partie de la sécurité des trains et des usagers.

Juste un élément venant d’une étude américaine de la NSE, parlant du manque de sommeil et du vieillissement du cerveau. Sanjay Patel de la faculté de médecine de Harvard dit clairement qu’il faudrait s’inquiéter des résultats de l’enquête sur les conducteurs de train et pilotes d’avions. Sur les vingt dernières années, 250 accidents d’avions sont la conséquence d’un manque de sommeil. Chez les conducteurs de trains, on peut observer aussi une grande fatigue psychique, l’observation des signaux pendant de longues heures par exemple. Le sens visuel est celui qui demande le plus d’énergie, et c’est sur ce sens que repose la sécurité.

Afin de réduire au maximum les risques, il est préconisé de réduire le temps de travail hebdomadaire à 25 heures et ce à partir de 40 ans.

Peut-on ignorer les études scientifiques ? Doit-on accroître les risques, tout en sachant que le train sera encore plus utilisé dans le futur ?

Monsieur le ministre nous attendons vos réponses.

Robert De Geyter Président. www.asbl-sfe.be

 


 

facebook

Persbericht V.Z.W  « VES » (Veilige en Efficiënte Spoorwegen)

Wij nodigen de Minister van Pensioenen uitdrukkelijk uit om zorgvuldig de menselijke factor te overwegen bij zijn hervormen van de bijzondere regeling voor het personeel van de NMBS.

We kunnen ons niet inbeelden dat veiligheid op het spoor voor hem geen prioriteit zou zijn, dat streven naar « 0 ongevallen » geen voorrang zou verleend worden op de economische factor.

De zwaarte van het werk is duidelijk een belangrijke factor maar blijft onvoldoende als evaluatie criteria voor mensen die een zo grote verantwoordelijkheid dragen bij de veiligheid van de treinen en de gebruikers.

We wensen hierbij de toedragen van een Amerikaans onderzoek van het NSE naar voren te schuiven, betreffende de gevolgen van het gebrek aan slaap en van het verouderen van de hersenen. Sanjay Patel van de Harvard Medical School onderstreept hier duidelijk dat wij ons zorgen hoeven te maken over de resultaten van dit onderzoek bij treinbestuurders en piloten. In de afgelopen twee decennia zijn er zo een 250 luchtvaart ongelukken te wijten aan gebrek aan slaap. Bij treinbestuurders wordt er ook een grote psychische  vermoeidheid waargenomen, o.a. omwille van het constant in acht nemen, uren lang, van signalen. Visuele waarneming verreist het zwaarste energetisch verbruik in de hersenen, en daarop juist rust de veiligheid van het spoorverkeer.

Om risico’s te minimaliseren, is het aangewezen de werkweek tot 25 uur te reduceren, vanaf 40 jaar.

Zuklen we zo maar wetenschappelijke studies negeren ? Gaan wie het risico alsmaar laten verhogen, wetende dat de trein, in de toekomst, meer en meer gebruikt zal worden ?

Mijnheer de Minister, we wachten op uw antwoord.

Robert De Geyter, Voorzitter. www.asbl-sfe.be